ian-richie

«Οταν απερριψα τον Berners-Lee»

Βρίσκεστε στα τέλη του 1990 κι ένας νέος άνδρας ονόματι Tim Berners-Lee σας πλησιάζει προτείνοντάς σας ένα σύστημα που έχει στα σκαριά και το ονομάζει «World Wide Web«. Θα τον πιστεύατε; Θα επενδύατε στο όραμά του; Ο Ian Richie ήταν εκεί και ούτε τον πίστεψε, ούτε επένδυσε

Ίαν Ρίτσι

Η ιστορία της τεχνολογίας είναι γεμάτη μοιραίες αποφάσεις. Στοιχήματα, τα οποία κάποιοι φοβήθηκαν να παίξουν και έχασαν. Μία πολύ ενδιαφέρουσα τέτοια περίπτωση αφηγείται στην ομιλία του ο ιδρυτής της OWL, Ίαν Ρίτσι, στα πλαίσια της TED.  Η ημέρα που απέρριψε το δημιουργό του Παγκόσμιου Ιστού, θεωρώντας τον… υπερφίαλο.

Παρακολουθήστε την…

«Τη μέρα που απέρριψα τον Tim Berners-Lee»

Μπορείτε να βρείτε το ίδιο βίντεο με ελληνικό υποτιτλισμό, εδώ

Ο Ίαν Ρίτσι είναι ιδρυτής (το 1984) και μάνατζερ της Office Workstations Limited (OWL) με έδρα στο Εδιμβούργο. Η OWL υπήρξε η πρώτη και πιο μεγάλη εταιρεία σχεδιασμού Hypertext/Hypermedia εργαλείων, ήδη δέκα χρόνια πριν την εμφάνιση του Παγκόσμιου Ιστού. Οι πελάτες της, χρησιμοποίησαν τις εφαρμογές της για την κατασκευή δυναμικών ηλεκτρονικών βιβλιογραφιών σε βιομηχανικούς τομείς όπως η αυτοκινητοβιομηχανία, τα αμυντικά συστήματα και οι εκδόσεις, αλλά και στον χρηματοπιστωτικό τομέα και την εκπαίδευση.

Ιστορικά σφάλματα

Για να είμαστε δίκαιοι, ο Ίαν Ρίτσι, δεν ήταν ούτε ο πρώτος, ούτε ο τελευταίος, επενδυτής στο χώρο της τεχνολογίας που πήρε μία τόσο μοιραία απόφαση.

O Αλέξανδρος Γκράχαμ Μπελ και το… «ηλεκτρικό παιχνίδι» του

Ενδεικτικά, αξίζει να αναφερθούν κάποιες από τις μεγαλύτερες ιστορικές γκάφες:

  • 1876, W. Orton (πρόεδρος της Western Union Telegraph Co – Σε γράμμα του προς τον Γκράχαμ Μπελ: «Κύριε Μπελ, μετά από σχολαστική σκέψη πάνω στην εφεύρεσή σας, παρόλο που πρόκειται για μία πολύ ενδιαφέρουσα καινοτομία, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι δεν θα έχει εμπορικό ενδιαφέρον. Τι θα μπορούσε να κάνει αυτή η εταιρεία με ένα ηλεκτρικό παιχνίδι». Το «ηλεκτρικό παιχνίδι» του κυρίου Μπελ, ως γνωστόν είναι το τηλέφωνο.
  • 1976, Commodore International: Ένας ξύλινος υπολογιστής στο Atlantic City Show τράβηξε το ενδιαφέρον των ανθρώπων της Commodore, οι οποίοι ήρθαν σε επαφή με τους δημιουργούς του με στόχο να επενδύσουν στην ιδέα. Στο άκουσμα της τιμής των 100.000 δολαρίων, τα στελέχη της Commodore χαμογέλασαν και απέρριψαν χωρίς δεύτερη σκέψη τους δύο νέους που είχαν για εργαστήριό τους ένα γκαράζ. Οι δύο νέοι ήταν οι συνονόματοι Steve Jobs και Wozniak και ο υπολογιστής ο Apple I.
  • 1980, IBM – Όταν ο αμερικάνικος κολοσσός πλήρωσε μία μικρή εταιρεία, σαν την Microsoft, για να αναπτύξει το λειτουργικό σύστημα για τη νέα σειρά υπολογιστών που θα άλλαζαν την ιστορία, ξέχασε μία μικρή λεπτομέρεια: να αγοράσει τα πνευματικά δικαιώματα. Έτσι το IBM-PC εξοπλίζεται με το PC-DOS, αλλά ο Μπιλ Γκέιτς γίνεται εκατομμυριούχος πουλώντας το MS-DOS σε όλους τους «κλώνους» του PC.

ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΟΥ

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s