CD_Video

30/ 05/ 1987 | CD Video

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 30 Μαΐου 1987, παρουσιάζεται από τη Philips ένα ακόμη φορμά Compact Disk, το CD Video(*), επίσης γνωστό ως CDVCD-V και CD+V. Το πρότυπο αυτό αναπτύχθηκε από την ίδια εταιρεία που ανέπτυξε το Laser Disk μερικά χρόνια νωρίτερα, και αποτελεί σύνθεση του Compact Disk με αυτό. Πιο συγκεκριμένα, ένας δίσκος CDV είναι πανομοιότυπος με το διαμέτρου 12cm Compact Disk με τη διαφορά ότι περιέχει, εκτός από ψηφιακά αρχεία μουσικής και λίγα λεπτά αναλογικού βίντεο (PAL ή NTSC). Απαιτεί δε για να παίξει τη χρήση ειδικού Laser Disk player. Για να διακρίνονται από τα απλά CDs, τα CDVs συνοδεύονταν από χρυσού χρώματος αυτοκόλλητο στη συσκευασία τους. Στο ίδιο χρυσαφί χρώμα ήταν βαμένος και ο δίσκος, σε αντίθεση με το ασημί των απλών CDs.

Τα CDVs μπορούσαν να παίξουν μόνο σε ειδικούς players, όπως ο Philips CDV-475

Το υβρίδιο αυτό αναπτύχθηκε ειδικά για τις απαιτήσεις της μουσικής βιομηχανίας, καθώς δινόταν η δυνατότητα στις εταιρείες παραγωγής μουσικών CD να προσθέσουν ολιγόλεπτα βίντεο-κλιπ, σε μία εποχή που, χάρη στο μουσικό κανάλι MTV αυτού του είδους τα βίντεο γνωρίζουν μεγάλη δημοφιλία. Όμως, το CDV θα αποδειχτεί ένα αποτυχημένο φορμά δίσκου και δεν θα αντέξει για πολλά χρόνια, καθώς ήδη από τις αρχές των 90s ουσιαστικά έχει πάψει να υποστηρίζεται. Ο λόγος είναι απλός: τα υβρίδια αυτά απαιτούν ειδικούς players για την αναπαραγωγή των βίντεο. Οι φίλοι της μουσικής δεν ενδιαφέρονται τόσο πολύ για ένα, δύο το πολύ, βίντεο-κλιπ ώστε να αγοράσουν τέτοιους players. Έτσι, παρά το σχετικά χαμηλό του κόστος που δεν ξεπερνούσε τα 10 δολάρια, τα CDVs θα γνωρίσουν μικρή διάδοση.

(*) ΠΡΟΣΟΧΗ: Το CD Video δεν πρέπει να συγχέεται με το Video CD, δηλαδή το πλήρως ψηφιακό πρότυπο βίντεο σε Compact Disk που παρουσιάστηκε το 1993, από τις εταιρείες Sony, Philips, Matsushita και JVC. Το VCD είναι ένας τύπος δίσκων, των οποίων το περιεχόμενο μπορεί να αναπαραχθεί από οποιονδήποτε DVD player και υπολογιστή, καθώς είναι πλήρως ψηφιακό και συγκεκριμένα digital video χαμηλής ανάλυσης (PAL ή NTSC) συνολικής διάρκειας περίπου 80 λεπτών. Το παλαιότερο φορμά CDV απαιτεί LaserDisk player και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε υπολογιστές, λόγω της υβριδικής αναλογικής-ψηφιακής μορφής του.