AMD Athlon classic

AMD Athlon

Ο Athlon της AMD αποτέλεσε την πρώτη έβδομης γενιάς x86 CPU, που υπερνίκησε τον ανταγωνιστικό Pentium III σε όλους τους τομείς. Μάλιστα, ο Athlon θα είναι και ο πρώτος επεξεργαστής που θα σπάσει το φράγμα του 1GHz (το Μάρτιο του 2000). Με λίγα λόγια, ο Athlon δικαιολογεί το όνομά του που παραπέμπει στην ελληνική λέξη «Άθλος» και -κατ’ άλλους- προέρχεται από το Δέκαθλο.

O Athlon είναι ένας 7ης γενιάς 32μπιτος μικροεπεξεργαστής αρχιτεκτονικής x86, αντίστοιχος του Pentium III. Ανάμεσα στα νέα χαρακτηριστικά της οικογένειας Κ7, ξεχωρίζει η δυνατότητα εκτέλεσης παράλληλα τρεις έως έξι μικροεντολών ανά κύκλο ρολογιού, χρησιμοποιώντας τρεις εσωτερικούς αποκωδικοποιητές. Επίσης ο δίαυλος των Athlon είναι ταχύτερος από εκείνων των Pentium III, υιοθετώντας την αρχιτεκτονική διαύλου DDR (Double Data Rate) της DEC, με την οποία θεωρητικά διπλασιάζεται η ταχύτητα μεταγωγής.

Athlon K7 "Argon". Η μνήμη cache L2 βρίσκεται εκτός του πυρήνα της CPU.
Athlon K7 «Argon». Η μνήμη cache L2 βρίσκεται εκτός του πυρήνα της CPU.

Για πρώτη φορά ο επεξεργαστής της AMD δεν υστερεί σε πράξεις κινητής υποδιαστολής, σε σχέση με τον ανταγωνιστή του από την Intel. Η FPU με τρεις μονάδες κινητής υποδιαστολής και δυνατότητα pipelining, μπορεί να εκτελέσει παραπάνω από μία τέτοιες εντολές στον κάθε κύκλο ρολογιού. Με τον Athlon ξεκινά ένας αγώνας δρόμου μεταξύ της Intel και της AMD για να σπάσει το φράγμα του 1 GHz, κάτι που θα πετύχει πρώτη η AMD το Μάρτιο του 2000. Αν και στις πραγματικές συνθήκες δεν είχε τόση σημασία η αύξηση της συχνότητας, λόγω αδυναμίας της μνήμης cache L2, η οποία είναι τοποθετημένη έξω από τον πυρήνα του επεξεργαστή, να χρονιστεί στην ίδια συχνότητα με αυτόν. Έτσι, ειδικά στις πιο υψηλές συχνότητες, η μνήμη έπνιγε τις επιδόσεις της CPU. Αντίστοιχο πρόβλημα είχε και ο Pentium III, με τον οποίο μοιράζονται άλλωστε και παρόμοια συσκευασία σε μορφή cartridge. Η αρχική έκδοση Κ7 (“Argon“) του Athlon χρονιζόταν έως τα 700 MHz, ενώ το φράγμα του 1 GHz έσπασε η νεότερη έκδοση Κ75 (“Pluto/Orion“), η οποία κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 1999. Ωστόσο, ο συχρονισμός της L2 cache με το ρολόι του πυρήνα επετεύχθη στην τρίτη έκδοση (“Thunderbird“), τον Ιούνιο του 2000.

Ο Athlon θα σημειώσει πολύ γρήγορα εμπορική επιτυχία χάρη σε μία σειρά παραγόντων. Κατ’ αρχήν, ήταν ταχύτερος του P3 σε όλα τα benchmark. Εκτός αυτού όμως, αποτελούσε μία εξαιρετική βάση για overclocking, καθώς ήταν πανεύκολο να αλλάξει ο πολλαπλασιαστής της ταχύτητας ρολογιού. Βοήθησε όμως και η συγκυρία, καθώς η μετάβαση της ανταγωνίστριας Intel σε τεχνολογία 180nm καθυστερούσε, δημιουργώντας παράλληλα ελλείψεις στην αγορά. Ένα κενό δηλαδή, που έσπευσε να καλύψει η AMD με τον Athlon.

Με τον Athlon, η ονοματολογία Κx των επεξεργαστών της AMD (που συνεχίζει να χρησιμοποιείται ως σήμερα) φεύγει από το προσκήνιο. Ο Athlon ως το 2005 και μετά από πέντε διαδοχικές γενιές, θα φτάσει στη μέγιστη ονομαστική ταχύτητα τα 2,33GHz με τεχνολογία κατασκευής 130 nm (0,13 μm). Από την τρίτη γενιά Athlon («Palomino»), τον Οκτώβρη του 2001, στην ονομασία προστίθεται το ΧΡ, που σημαίνει eXtreme Performance (Κορυφαία Απόδοση). Ο «Palomino», εκτός των άλλων, είναι ο πρώτος επεξεργαστής της AMD που υιοθετεί το σετ μικροεντολών SSE της Intel. Ακόμη όμως και οι διάδοχοί του θα διατηρήσουν το προσωνύμιο Athlon, συνοδευόμενο από το χαρακτηριστικό της νέας τεχνολογίας που φέρνουν. Έτσι, θα κυκλοφορήσουν διαδοχικά η 64μπιτη σειρά επεξεργαστών Athlon 64 (Σεπτέμβριος 2003) και οι πολλαπλού πυρήνα (διπλού, τριπλού και τετραπλού) Athlon II τον Ιούνιο του 2009.

AMD ATHLON “ARGON”

Λιθογραφία: 0,25 μm
Αριθμός Τρανζίστορ: 22 εκατομμύρια
Μήκος εντολών
: 32 bits
Μνήμη cache L1
: 64 + 64 KB (δεδομένα + εντολές)
Μνήμη cache L2: 512 ΚB (εξωτερικά)
Συχνότητα ρολογιού: 500 ως 700 MHz
Συχνότητα διαύλου: 100 (x2) MHz
Τύπος υποδοχής: 242-pin Slot Α (cartridge)
Σετ Μικροεντολών: ΜΜΧ, Enhanced 3DNow!
Τάση πυρήνα (Vcore): 1,6 Volt