Breakout

13/ 05/ 1976 | Breakout

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 13 Μαΐου 1976, κυκλοφορεί από την Atari, ένα από τα πιο διάσημα arcades και εκείνο που έχει ως σήμερα παρουσιαστεί στις περισσότερες παραλλαγές. Πρόκειται για το πασίγνωστο παιχνίδι με «τουβλάκια» Breakout.

Την ιδέα για το Breakout είχε ο Νόλαν Μπουσνέλ, βασιζόμενος στο πρώτο παιχνίδι της Atari, το Pong. Και πάλι το βασικό concept ήταν μία εκδοχή τύπου τένις με τη μπάλα να αναπηδά σε μία μπάρα. Μόνο που τώρα, αντί να υπάρχει αντίπαλη «ρακέτα», η μπάλα θα έπρεπε να διαλύσει τα τουβλάκια που βρίσκονταν στο πάνω μέρος της οθόνης, χωρίς να βγει από το τερέν (στο κάτω μέρος της οθόνης). Το arcade σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε το 1975, ακολουθώντας την πρώιμη κατασκευαστική τεχνική των πολλαπλών ολοκληρωμένων TTL (transistor-transistor logic), χωρίς δηλαδή κεντρικό επεξεργαστή. Η CRT οθόνη που χρησιμοποιήθηκε για το αρχικό παιχνίδι ήταν ασπρόμαυρη με μία ημιδιάφανη λωρίδα κολλημένη στο πάνω μέρος της, ώστε τα τουβλάκια να φαίνονται χρωματιστά.

Το Breakout στον Atari 2600

Το Breakout έγινε επιτυχία κυρίως μέσα από τις παιχνιδοκονσόλες της Atari τα επόμενα χρόνια, αποτελώντας ένα από τα βασικά ports της εταιρείας από τα arcades στα Atari 2600 και 5200. Αποτέλεσε δε ένα από τα βασικότερα concept games της πρώτης εκείνης εποχής των video games, με αποτέλεσμα οι κλώνοι του να πλημμυρίσουν τις κονσόλες και τους οικιακούς υπολογιστές. Το Breakout ήταν ένα από τα πρώτα παιχνίδια ακόμη και για τον επαγγελματικό IBM-PC. Παραμένοντας όμως στα arcades, το παιχνίδι αυτό που δεν έγινε αρχικά μεγάλη επιτυχία, αποτέλεσε τη βάση ανάπτυξης του Super Breakout δύο χρόνια αργότερα – αυτή τη φορά με χρήση κεντρικού επεξεργαστή Μ6502. Μέχρι σήμερα κατασκευάζονται κλώνοι του, που ξεπερνούν ήδη τους 40, σε υπολογιστές, κονσόλες, ακόμη και κινητά.

ΑΥΤΟ ΤΟ ΗΞΕΡΕΣ;

question-balloon

Ο Αλ Άλκορν απευθύνθηκε στον Στιβ Τζομπς αρχικά για να σκεδιάσει το arcade με στόχο να γίνει όσο πιο συμπαγές γινόταν και με τη μικρότερη δυνατή χρήση ολοκληρωμένων κυκλωμάτων. Έτσι, ο αρχική αμοιβή ήταν 750 δολάρια με μπόνους 100 δολάρια για κάθε τσιπάκι κάτω από τα 80. Ο Τζομπς απευθύνθηκε άμεσα στο συνεργάτη του, μηχανικό του Apple I, Στιβ Γουόζνιακ, ο οποίος και ανέλαβε άμεσα το σχεδιασμό. Ο Γουόζνιακ όχι μόνο κατάφερε να τηρήσει την αρχική προθεσμία -δουλεύοντας ασταμάτητα τέσσερα μερόνυχτα-, αλλά και πέτυχε να συρρικνώσει τον αριθμό των ολοκληρωμένων κυκλωμάτων στα μόλις 42. Έχοντας κρύψει την αρχική συμφωνία με τον Άλκορν, ο Τζομπς τον πλήρωσε μόλις 375 δολάρια, λέγοντάς του ότι το συνολικό μπόνους ήταν 750 δολάρια και κράτησε τα υπόλοιπα για τον εαυτό του. Τελικά, το σχέδιο του Γουόζνιακ ήταν εξαιρετικό μεν αλλά πέρα από τις κατασκευαστικές δυνατότητες της Atari τότε. Η εταιρεία το σχεδίασε από την αρχή, με αποτέλεσμα το τελικό προϊόν να απαρτίζεται από 100 ολοκληρωμένα κυκλώματα τύπου TTL. Πάνω από τα διπλάσια δηλαδή του σχεδίου του Γουόζνιακ.