3dfx Voodoo3

16/ 11/ 1998 | 3dfx Voodoo3

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 16 Nοεμβρίου 1998, στη χειμερινή COMDEX, η 3dfx ανακοινώνει τη νέα γενιά 3D καρτών γραφικών, Voodoo3. Είναι η πρώτη της σειράς Voodoo που δεν λειτουργεί σαν add-on κάρτα αποκλειστικά για επιτάχυνση 3D γραφικών, καθώς ενσωματώνει και λειτουργίες 2D επιτάχυνσης. Άρα μπορεί να αποτελέσει τη μοναδική κάρτα γραφικών του υπολογιστή. Έχει βέβαια προηγηθεί η Banshee (το καλοκαίρι του 1998), αλλά εκείνη πρακτικά ήταν μία προσιτή 2D κάρτα με κάποια χαρακτηριστικά 3D επιτάχυνσης.

H Voodoo3 θριάμβευε στα benchmarks των πιο διάσημων τότε first person shooters: Το Quake 3 και το Unreal Tournament.
H Voodoo3 θριάμβευε στα benchmarks των πιο διάσημων τότε first person shooters: Το Quake 3 και το Unreal Tournament.

Το chipset της Voodoo3 (Avenger) βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό σε εκείνο της Banshee, με τη διαφορά ότι αποτελούσε το πρώτο ολοκληρωμένο 2D/3D κύκλωμα επιτάχυνσης της 3dfx. Είναι μάλιστα ενδεικτικό, ότι η 2D επιτάχυνση που επιτύγχανε ήταν η καλύτερη δυνατή εκείνη την εποχή. Την εποχή που κυκλοφόρησε -και για αρκετούς μήνες- ήταν από τα ταχύτερα της αγοράς, αν και διατηρούσε τους περιορισμούς των υλοποιήσεων της 3dfx και κυρίως το 16μπιτο χρώμα. Παρέμενε δε η εμφανής διαφορά στα παιχνίδια που αξιοποιούσαν το Glide API. Επιπλέον δεν υποστήριζε μεγάλου μεγέθους υφές (2.048×2.048 pixels), κάτι που διαφήμιζαν ήδη οι ανταγωνιστές του. Παρόλα αυτά, αλλά και τον ισχυρό ανταγωνισμό της Nvidia με τις Riva ΤΝΤ και ΤΝΤ2, κατάφερε να αποτελέσει συνώνυμο των πολύ επιτυχημένων First Person Shooters, Quake 3 και Unreal Tournament. Ωστόσο, αυτά τα δύο παιχνίδια από μόνα τους δεν ήταν ικανά να της εξασφαλίσουν την εμπορική επιτυχία.

Η Voodoo 3 κυκλοφόρησε σε τέσσερις βασικές εκδόσεις που διέφεραν μόνο ως προς το χρονισμό του ρολογιού (1000, 2000, 3000, 3500). Σε σχέση με το ανταγωνιστικό chipset Riva TNT, παρουσίαζε μία υστέρηση στο fillrate (Mpixels/sec), καθώς η υλοποίηση της 3dfx δεν είχε χαρακτηριστικά διοχέτευσης (pipelining). Αυτό σήμαινε, θεωρητικά, ότι η ΤΝΤ με το διπλό pipeline μπορούσε να επιτυγχάνει αντίστοιχα διπλό fillrate με τον ίδιο χρονισμό. Ωστόσο, η Voodoo3 υπερτερούσε στις υφές (texture fillrate), ενώ οι υψηλότεροι χρονισμοί στις πιο ακριβές εκδόσεις της επέτρεπαν να εκμηδενίσει τη διαφορά και στο pixel fillrate. Μόνο η TNT2 μπορούσε να κάνει μία σχετική διαφορά στις επιδόσεις.

Στην πράξη, η Voodoo3 δεν τα πήγε τόσο καλά όσο οι προηγούμενες γενιές της 3dfx. Παρόλο που η υπεροχή του ανταγωνισμού στο χρώμα και τις υφές ήταν θεωρητική, εκείνη την εποχή που οι εξελίξεις στα τρισδιάστατα γραφικά καλπάζουν, ο εντυπωσιασμός στους αριθμούς και τα χαρτιά παίζει μεγάλο ρόλο στην εμπορική επιτυχία. Και σε αυτό τη χρονική στιγμή η Nvidia έκανε ένα ακόμη λάθος

H Voodoo3 ενσωματώθηκε σε κάποιες λίγες motherboard του εμπορίου, όπως η MSI MS-6168 της φωτογραφίας.
H Voodoo3 ενσωματώθηκε σε κάποιες λίγες motherboard του εμπορίου, όπως η MSI MS-6168 της φωτογραφίας.

Tην ίδια εποχή, η 3dfx πήρε την απόφαση που αποδείχτηκε μοιραία για την κατάληξη της εταιρείας. Προκειμένου να μπορέσει να ανεξαρτητοποιηθεί κατασκευαστικά, αλλά και να αποκτήσει δικό της δίκτυο πωλήσεων (σ.σ. έως τότε παρείχε την τεχνολογία της σε κατασκευαστές ΟΕΜ) εξαγόρασε την STB Systems. Μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες κατασκευής καρτών γραφικών της δεκαετίας του ’80. Κανένας όμως από τους στόχους δεν πραγματοποιείται. Οι δύο εταιρείες δεν κατάφεραν να συνεργαστούν αποτελεσματικά και -το χειρότερο- η 3dfx αποξένωσε τους παραδοσιακούς της πελάτες, καθώς κράτησε τα επόμενα δύο chipset της (Voodoo4 και 5) ιδιόκτητα, με αποτέλεσμα οι κατασκευαστές ΟΕΜ να στραφούν προς άλλες λύσεις. Η Voodoo3 δεν υποστηρίχτηκε από τους κατασκευαστές καρτών γραφικών και ήταν η τελευταία γενιά της 3dfx που χρησιμοποιήθηκε από κατασκευαστές υπολογιστών. Μαζί με αυτήν σφραγίστηκε ο δρόμος προς τη χρεοκοπία, το 2002.

3dfx VOODOO3

Λιθογραφία: 0,25 μm
Τρανζίστορ: 8.100.000
Δίαυλος: 128 bit
Interface: AGP 2x, PCI
Μνήμη: 8-16 MB SDR SDRAM
Χρονισμός: 125, 143, 166, 183 MHz
Fillrate: 125-183 Mpixels/sec
Bandwidth: 2-2,93 GB/sec
Έκδοση DirectX: 6.0