IBM-Lenovo

07/ 12/ 2004 | IBM – Lenovo

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 07 Δεκεμβρίου 2004, συνάπτεται συμφωνία ύψους 1,75 δισ. δολαρίων μεταξύ αμερικάνικης ΙΒΜ και κινεζικής Lenovo, μέσω της οποίας η πρώτη παραχωρεί το τμήμα κατασκευής προσωπικών υπολογιστών στη δεύτερη. Με λίγα λόγια, η εταιρεία που δημιούργησε το ιστορικό IBM-PC παύει πλέον να κατασκευάζει PC.

Μπορεί η ΙΒΜ να είναι η εταιρεία που κατασκεύασε το πρότυπο PC, το οποίο αντέγραψαν οι πάντες λίγα χρόνια αργότερα, με αποτέλεσμα να αποτελέσει ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του ’80 το κυρίαρχο τύπο προσωπικού υπολογιστή, ωστόσο η καινοτομία δεν σημαίνει πάντα και εμπορική επιτυχία. Η ΙΒΜ παρέμεινε ψηλά στη λίστα των πωλήσεων PC, σε όλη τη δεκαετία του ’80, αλλά ξεπεράστηκε πολύ γρήγορα από νεότερους και πιο ευέλικτους ανταγωνιστές, ικανούς ακόμη και να την υποσκελίσουν τεχνολογικά, αλλά κυρίως να χτυπήσουν τις τιμές. Ειδικά στη δεκαετία του ’90, με την Compaq να κηρύσσει «πόλεμο τιμών» στα PC κάτω των 1.000 δολαρίων και την Dell να ακολουθεί με ακόμη πιο επιθετικές πολιτικές, η ΙΒΜ ούτε ήθελε, ούτε μπορούσε να παρακολουθήσει. Επίσης, η γιγαντιαία ΙΒΜ έκανε πολλά και σημαντικά λάθη σε ό,τι αφορά τα καταναλωτικά της προϊόντα, όπως για παράδειγμα η κλειστή αρχιτεκτονική MCA (Micro Channel Architecture) των PS/2 και, ακόμη χειρότερα, το εντελώς αποτυχημένο OS/2, στου οποίου την εξέλιξη επένδυε για πάνω από μία δεκαετία. Κατά συνέπεια, η ΙΒΜ μπορεί να ήταν -κυρίως λόγω μεγέθους και ονόματος- ένας πολύ σημαντικός παίκτης στην αγορά PC, ωστόσο περισσότερο έχανε παρά κέρδιζε συνολικά.

Αν και η Lenovo είχε δικαίωμα βάση της συμφωνίας να χρησιμοποιεί το λογότυπο της ΙΒΜ για πέντε χρόνια, το εγκατέλειψε μετά την τριετία. Τα μόνα που παρέμειναν ίδια ήταν τα ονόματα των οικογενειών των υπολογιστών (στη φωτο Lenovo Thinkpad X1)

Η Lenovo από την άλλη ήταν ο μεγαλύτερος κατασκευαστής PC της Κίνας, αν και με ελάχιστη συγκριτικά τεχνογνωσία και δύο αποτυχημένες προσπάθειες να χτυπήσει την εκτός Κίνας αγορά. Πολλοί μάλιστα θεώρησαν ότι η κίνηση της ΙΒΜ ήταν ριψοκίνδυνη, δεδομένου του όχι ιδιαίτερα αναγνωρίσιμου ονόματος Lenovo. Ωστόσο η συμφωνία ήταν δελεαστική για την αμερικάνικη εταιρεία, η οποία ούτως ή άλλως επιθυμούσε να περιορίσει τις δραστηριότητές της στις υπηρεσίες, το λογισμικό και τα μεγάλα υπολογιστικά συστήματα, όπου ο τζίρος ήταν πολλαπλάσιος. Εκτός των 1,25 δισ. δολαρίων που θα έδινε η Lenovo για  την εξαγορά του τμήματος κατασκευής PC, θα κάλυπτε και ένα επιπλέον χρέος 500 εκατ. δολαρίων της ΙΒΜ. Επιπρόσθετα, η ΙΒΜ θα αποκτούσε το 18% της κινεζικής Lenovo μετά την εξαγορά. Ο μεγάλος όμως κερδισμένος θα ήταν η Lenovo, καθώς έλυνε το πρόβλημά της για τη δημιουργία διεθνούς δικτύου και την έλειψη αναγνωρισιμότητας, ενώ αποκτούσε πολύ δυνατές ετικέτες προϊόντων, με πρώτη και κύρια τη σειρά Thinkpad. Επιπλέον, οι παραδοσιακοί πελάτες της ΙΒΜ δήλωναν έτοιμοι να αποδεχτούν το νέο ιδιοκτήτη, αρκεί να μην έπεφτε το επίπεδο της υψηλής ποιότητας κατασκευής και υποστήριξης. Και οι Κινέζοι κέρδισαν το στοίχημα

Από τη συμφωνία προέκυψε ένα εταιρικό σχήμα 19.000 εργαζομένων με παγκόσμια παρουσία,  ενώ όλα τα τοπικά γραφεία της ΙΒΜ, καθώς και οι γραμμές παραγωγής στην Κίνα (εκτός των servers), πέρασαν στα χέρια των Κινέζων. Προκειμένου να μπορέσει η Lenovo να «πουλήσει» το πρεστίζ των προϊόντων που αποκτούσε, είχε το δικαίωμα να διατηρήσει το λογότυπο της ΙΒΜ στους υπολογιστές της για μία ακόμη πενταετία. Οι Κινέζοι όχι απλώς τα κατάφεραν, αλλά μέσα σε μόλις τρια χρόνια αντικατέστησαν το λογότυπο της ΙΒΜ με εκείνο της Lenovo, σε μία πανηγυρική εκδήλωση που την ονόμασαν «Lenovo Pride Day«, το Δεκέμβριο του 2007. Σε ό,τι αφορά την ΙΒΜ, αποσσύρθηκε σιγά-σιγά από το μετοχικό κεφάλαιο της Lenovo, κατέχοντας πλέον λιγότερο από το 5% και παύοντας να αποτελεί βασικό μέτοχο.