Videobrain

26/ 12/ 1977 | Videobrain

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 26 Δεκεμβρίου 1977, ανακοινώνεται ένας από τους πρώτους οικιακούς υπολογιστές και ταυτόχρονα από τους πιο ιδιόμορφους, προβληματικούς και εν τέλει αποτυχημένους: ο Videobrain Family Computer. Ένα σπάνιο σύστημα που πούλησε ελάχιστα κομμάτια μεταξύ 1977 και 1979, αποκλειστικά μέσω διαφημίσεων στα περιοδικά πληροφορικής.

Ο Videobrain ήταν ένας 8μπιτος οικιακός υπολογιστής, που άρχισε να διετίθενται το Μάρτιο του 1978, μέσω παραγγελιών, σε τρία σετ εξοπλισμού, με τιμές από 500 έως 1.100 δολάρια. Βασιζόταν στον 8μπιτο επεξεργαστή F8 της Fairchild, πράγμα αναμενόμενο αφού ο ένας από τους σχεδιαστές του, ο Ντέιβιντ Τσανγκ, ήταν και στην ομάδα σχεδιασμού της Fairchild το 1974. Διέθετε πρωτόγονες δυνατότητες απεικόνισης έγχρωμων γραφικών, που πρακτικά αποτελούνταν από προκαθορισμένους χαρακτήρες/sprites που μπορούσαν να τοποθετηθούν σε οποιοδήποτε σημείο του πίνακα 400×160 σημείων που αποτελούσε την οθόνη του. Τα sprites δεν μπορούσαν  να επικαλύπτονται και δεν υπήρχε καμία δυνατότητα απεικόνισης bitmap γραφικών. Η διαχείρισή τους γινόταν από δύο custom ολοκληρωμένα VLSI.

Το πληκτρολόγιο του Videobrain με μόλις 43 πλήκτρα ήταν πρακτικά άχρηστο. Δεν είχε ούτε καν ξεχωριστά αριθμητικά πλήκτρα, ενώ το Enter μοιραζόταν το ίδιο πλήκτρο με το Space
Το πληκτρολόγιο του Videobrain με μόλις 36 πλήκτρα ήταν πρακτικά άχρηστο. Δεν είχε ούτε καν ξεχωριστά αριθμητικά πλήκτρα, ενώ το Enter (Run/Stop) μοιραζόταν το ίδιο πλήκτρο με το Space

Ο υπολογιστής έπεσε θύμα των ιδιόμορφων, αν όχι παράλογων, επιλογών των κατασκευαστών του. Πρώτα από όλα, το υποτυπώδες πληκτρολόγιο, ένα από τα πιο λιτά στην ιστορία των υπολογιστών, δεν είχε καν αριθμητικά πλήκτρα και η διάταξή του ήταν τόσο προβληματική, που έκανε τον προγραμματισμό ή ακόμη και την απλή πληκτρολόγηση κειμένου σχεδόν αδύνατα. Κατά δεύτερον, δεν διέθετε γλώσσα BASIC (ούτε καν ως επιλογή), παρά μόνο την πολύ πιο στριφνή και μαθηματικού χαρακτήρα γλώσσα APL/S, προερχόμενη από συστήματα mainframe. Τρίτον, δεν υπήρχε καμίας μορφής λειτουργικό σύστημα, παρά μόνο τρεις υποτυπώδεις εφαρμογές αποθηκευμένες στη ROM (απλός text editor, ρολόι και ξυπνητήρι). Είναι ενδεικτικό ότι ακόμη και το ρολόι ήταν άχρηστο, αφού το σύστημα έχανε τη ρύθμιση κάθε φορά που έσβηνε. Τέλος, αν και ήταν αξιοσημείωτο ότι διέθετε τέσσερις θύρες για joystick (κανένα όμως παιχνίδι δεν τις αξιοποιούσε) και δύο στάνταρ controllers στη συσκευασία, η επεκτασιμότητά του ήταν σχεδόν μηδενική και μόνο μέσω Expansion Box που χρεώνονταν επιπλέον μπορούσε να συνδεθεί με κασετόφωνο και modem.

Το Videobrain δεν υποστήριζε bitmap γραφικά, παρά μόνο 16 χαρακτήρες/sprites.
Το Videobrain δεν υποστήριζε bitmap γραφικά, παρά μόνο 16 χαρακτήρες/sprites, που μάλιστα δεν μπορούσαν να επικαλύπτονται μεταξύ τους.

Όπως ήταν αναμενόμενο, ο Videobrain έκανε μηδαμινές πωλήσεις και αποκλειστικά μέσω παραγγελιών. Ελάχιστα καταστήματα στην Καλιφόρνια στόκαραν λίγους Videobrain. Το σύστημα αποδείχτηκε ακριβό για τις δυνατότητές του και υποστηρίχθηκε ελάχιστα από την μικρή εταιρεία Umtech που το κατασκεύασε. Στον μόλις ένα χρόνο της ύπαρξής τους (και του Videobrain και της Umtech) κατασκευάστηκαν όλα κι όλα έξι παιχνίδια και έξι εφαρμογές για τον υπολογιστή. Το Νοέμβριο του 1978 η παραγωγή διακόπηκε και η εταιρεία πτώχευσε.

VIDEOBRAIN FAMILY COMPUTER

Επεξεργαστής: 8bit Fairchild F8 στα 1,7 MHz
Μνήμη RAM/ROM: 1 KB / 4 KB
Γραφικά: 400×160 pixels, 16 χρώματα (όχι γραφικά, μόνο χαρακτήρες/sprites)
Ήχος: 1 κανάλι
Media: Cartridge (12 KB)
Θύρες: TV out (HF), 4x joystick, Cartridge, Expansion (I με 2x RS-232, θύρα για κασετόφωνο και II με modem)
Controller: 2x Αναλογικό joystick με 2 πλήκτρα «Fire»
OS/Εφαρμογές: Text editor, Clock, Alarm, APL/S (σε Cartridge)