PC ALTERNATIVES

Top 10 | Εναλλακτικα PC

vinieta-featureΚλείνουν σήμερα 31 χρόνια από την εμφάνιση του IBM-PC/XT. Εκείνου του προτύπου του IBM-PC, το οποίο έγινε η βάση για την εξέλιξη εκατοντάδων μοντέλων συμβατών PC και την τελική επικράτηση στην αγορά των προσωπικών υπολογιστών έως το τέλος της δεκαετίας του ’80.

Όπως φαίνεται στο διάγραμμα που ακολουθεί, η κυριαρχία των IBM-PC συμβατών σφραγίστηκε ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του ’80. Έως και τα τέλη όμως της δεκαετίας, διάφοροι κατασκευαστές δοκίμασαν την τύχη τους με εναλλακτικές πλατφόρμες. Ορισμένοι μάλιστα από αυτούς στόχευσαν ευθέως στον υπολογιστή της IBM. Κάποιοι πέτυχαν έως ένα βαθμό, αλλά οι περισσότερες προσπάθειες έπεσαν στο κενό. Εδώ βέβαια θα πρέπει να κάνουμε έναν διαχωρισμό. Άλλο πράγμα η επιτυχία του προτύπου IBM-PC κι άλλο η εμπορική επιτυχία της IBM στα PC. Η αγορά των PC συμβατών είναι μία άλλη περίπτωση, όπου ο ανταγωνισμός υπήρξε και πάλι πολύ σκληρός και η επιτυχία κάθε άλλο παρά εξασφαλισμένη.

pc-market-share

Παραθέτουμε μία (αλφαβητική) λίστα με τις δέκα (συν δέκα) πιο αξιόλογες εναλλακτικές προσπάθειες στην αγορά των προσωπικών και επαγγελματικών υπολογιστών.

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΟΥΝ ΤΑ ΣΥΜΒΟΛΑ
••••
επιτυχία
••• μερική επιτυχία
•• μερική αποτυχία
αποτυχία

Η επιτυχία δεν κρίνεται μόνο από τον αριθμό των πωλήσεων, αλλά και από τη μακροβιότητα της κάθε πλατφόρμας,  το βαθμό διείσδυσης σε συγκεκριμένες αγορές και τον αντίκτυπο στην εξέλιξη των προσωπικών υπολογιστών.

ACORN ARCHIMEDES 1987 – 2003
••

Acorn Archimedes

Ο Acorn Archimedes ήταν αναμφίβολα το πιο καινοτόμο σύστημα της δεκαετίας του ’80. Βασισμένο στην πρώτη επιτυχημένη υλοποίηση της αρχιτεκτονικής επεξεργαστών RISC (Reduced Instruction Set Computer), η «ωμή» δύναμη του Archimedes εν έτει 1987 ήταν αξεπέραστη. O επεξεργαστής ARM ήταν έως και οκτώ φορές ταχύτερος σε 32μπιτο mode από ό,τι ο MC68000 της Amiga και του Atari. Χάρη και στα ξεχωριστά ολοκληρωμένα για τα γραφικά και τον ήχο, που δεν επιβάρυναν τον κεντρικό επεξεργαστή με επιπλέον φόρτο, οι επιδόσεις του ήταν αξεπέραστες. Συνυπολογίστε δε ότι για την εκτέλεση των περισσότερων εντολών αρκούσε μόλις ένας κύκλος ρολογιού. Ήταν τόση η ισχύς του, ώστε το γραφικό περιβάλλον ήταν προγραμματισμένο σε BASIC και παρόλα αυτά ήταν ταχύτερο από ό,τι της Amiga και τα Windows. Γενικά η σειρά Archimedes μόνο θαυμασμό προκαλούσε.

Παρόλα αυτά, ο «Αρχιμήδης» απέτυχε εμπορικά τόσο απέναντι στα PC, όσο και στους πιο άμεσους 16μπιτους ανταγωνιστές του, Atari ST και Amiga. Όμως η τόλμη της Acorn δεν ήταν μάταιη. Πέρα από το ότι για μερικά χρόνια κατείχε τον ταχύτερο desktop υπολογιστή και τα κατάφερε μία χαρά εμπορικά στην αγορά της Μεγ. Βρετανίας, κυρίως έστρωσε το δρόμο για τη μελλοντική χρήση της αρχιτεκτονικής RISC τόσο σε υπολογιστές, όσο και -στις ημέρες μας- σε φορητές συσκευές. Ο Archimedes επλήγη κυρίως από το γεγονός ότι η Acorn δεν μπόρεσε τα επόμενα χρόνια να παρακολουθήσει τις εξελίξεις και να τον βελτιώσει με τους ρυθμούς του ανταγωνισμού. Ωστόσο, η μικρή βρετανική εταιρεία κατάφερε να τον υποστηρίξει για πάνω από μία δεκαετία, σε μία εξειδικευμένη (niche) αγορά. Κι αυτό από μόνο του αποτελεί επιτυχία.

APPLE MACINTOSH 1984 –
•••

Apple Macintosh

Ο Macintosh υπήρξε ένα μοντέλο-σταθμός στην ιστορία των υπολογιστών. Με μόλις δύο χρόνια στην πλάτη του, ο IBM-PC, δίπλα στο ντιζάιν, το παραθυρικό περιβάλλον χρήσης και το ποντίκι του υπολογιστή της Apple, φάνταζε παλαιολιθικός. Ακόμη και μετά την εμφάνιση των Windows και για μία δεκαετία τουλάχιστον, το περιβάλλον χρήσης ενός Macintosh βρισκόταν σε άλλη κλάση σε σχέση με εκείνο του PC. Με τον Mac έχουμε την πρώτη περίπτωση ενός «ψυχρού μηχανήματος» που σχεδόν λατρεύεται από τους κατόχους του. Από την άλλη όμως, έχει εγγενή προβλήματα που θα αργήσουν να επιλυθούν. Κυριότερα από όλα η εντελώς κλειστή αρχιτεκτονική του και η ανυπαρξία επεκτασιμότητας. Το αρχικό σύστημα με τον MC68000 και τα 128ΚΒ μνήμης, μπορεί να είναι ισχυρότερο από τον IBM-PC, αλλά αποδεικνύεται ανίσχυρο για το πολύ βαρύ γραφικό περιβάλλον του Mac. Επιπλέον οι υπολογιστές της Apple είναι για χρόνια από ακριβοί έως απλησίαστοι και θα καθυστερήσουν πολύ να γίνουν πιο προσιτοί στο ευρύ κοινό. Όλα αυτά σε συνδυασμό με τις λανθασμένες στρατηγικές της Apple μετά την αποχώρηση του Τζομπς από την εταιρεία, κράτησαν μόνιμα τον Macintosh μακριά από τις πωλήσεις των PC συμβατών.

Κρίζοντας σήμερα, και μόνο ότι είναι η μοναδική εναλλακτική πλατφόρμα που επιβιώνει τριάντα χρόνια από την πρώτη κυκλοφορία της, αποτελεί απόδειξη επιτυχίας. Αν και δεν θα πρέπει να παρακάμψουμε το γεγονός ότι από το 2006, οπότε ξαναπήραν οι πωλήσεις του την ανηφόρα, και ο Macintosh ακολουθεί αρχιτεκτονική x86 και το μόνο που τον κάνει να διαφέρει από τα υπόλοιπα PC είναι το λειτουργικό σύστημα Mac OS X.

AT & T UNIX PC 1985 – 1989

AT&T UNIX PC

Ένα παραγνωρισμένο σύστημα της Convergent Technologies (σήμερα ανήκει στην Unisys) που κυκλοφόρησε στην αγορά με το λογότυπο της AT&T. Αποτέλεσε την πρώτη προσπάθεια να μεταφερθεί το λειτουργικό σύστημα UNIX σε έναν επαγγελματικό desktop υπολογιστή, κάτι που από μόνο του αποτελούσε καινοτομία. Το UNIX PC, εφοδιασμένο με μία τροποποιημένη εκδοχή του Unix System V και με επεξεργαστή Motorola 68010 στα 10MHz, ήταν ένα πολύ διαφορετικό -και ισχυρότερο- σύστημα από τον κορυφαίο τότε IBM-PC/AT. Πλούσια εξοπλισμένος (σκληρός δίσκος και modem) και με απτή ποιότητα κατασκευής, ο υπολογιστής της AT&T ήταν ιδανικός για πολυεπεξεργασία και πολυχρησία. Εντυπωσίασε τον ειδικό Τύπο και έγινε ιδιαίτερα αγαπητός σε όσους πείστηκαν να επενδύσουν σε μία πραγματικά διαφορετική πρόταση.

Η επιτυχία του εγχειρήματος κρίνεται ανάλογα από τη σκοπιά που θα το δει κανείς. Είναι προφανές ότι δεν θα μπορούσε να αποτελέσει έστω και ανταγωνιστή, πόσο μάλλον απειλή, στον IBM-PC. Όμως η μεταφορά του UNIX σε προσωπικό υπολογιστή ήταν παραπάνω από επιτυχημένη. Άλλωστε η AT&T απέφυγε σκόπιμα να αντιπαρατεθεί ευθέως με τους IBM-PC, καθώς γι’ αυτήν την αγορά διέθετε ήδη το αρκετά επιτυχημένο AT&T 6300 (σ.σ. αντίγραφο του Olivetti M24). Αντί αυτού επιχείρησε να τους προσπεράσει. Μόνο που δεν πέτυχε να κάνει το UNIX προσιτό στους απλούς χρήστες. Κάτι που κατάφερε καλύτερα η κοινότητα του ανοικτού λογισμικού με ένα άλλο λειτουργικό τύπου UNIX, το Linux, αρκετά χρόνια αργότερα.

COMMODORE AMIGA 1985 – 1996
••••

Amiga 500

Η Amiga αποτελεί μία ιδιόμορφη περίπτωση που μπαίνει στη δεκάδα αποκλειστικά και μόνο διότι η ίδια η Commodore αρχικά την προόριζε για προσωπικό και επαγγελματικό υπολογιστή. Πρακτικά δεν ήρθε σε άμεση αντιπαράθεση με τα PC συμβατά και σίγουρα όχι πριν αυτά μπουν στα «χωράφια» της, στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Η 16/32μπιτη οικογένεια υπολογιστών της Commodore με την πρώτη περίπτωση «επιτάχυνσης» γραφικών (βλ. Blitter) εκτόξευσε τεχνολογικά την κατηγορία των οικιακών υπολογιστών. Περισσότερο οι εντυπωσιακές multimedia δυνατότητές της για τα δεδομένα της δεκαετίας του ’80 αξιοποιήθηκαν από τους κατασκευαστές video games, παρά το επίσης πρωτοποριακό multitasking λειτουργικό της σύστημα για άλλου είδους εφαρμογές. Εξαιρείται βέβαια το περίφημο πρόγραμμα Video Toaster για επεξεργασία βίντεο, που καθιερώθηκε στην αγορά και καθιέρωσε την Amiga σε αυτό το ρόλο.

H Amiga, με 5 εκατομμύρια πωλήσεις, πέτυχε εμπορικά όχι απέναντι στα IBM-PC συμβατά, όσο σε συγκεκριμένες αγορές, όπου έως και τις αρχές της δεκαετίας του ’90, το PC είχε από ελάχιστη έως καθόλου παρουσία. Πέρα από τον χώρο του gaming όπου άντεξε μέχρι και τα μέσα των 90s, η Amiga ταυτίστηκε με την επεξεργασία βίντεο. Η εξέλιξη όμως της πλατφόρμας x86 και κυρίως η εμφάνιση των καρτών γραφικών με επιτάχυνση 2D/3D στα PC, δεν άφησαν κανένα περιθώριο αμφισβήτησης μετά το 1995.

DEC RAINBOW 100 1982 – 1985

DEC Rainbow 100

Ο Rainbow 100 της Digital βασιζόταν σε μία αρκετά συνηθισμένη για εκείνη την μεταβατική εποχή (μεταξύ 8μπιτης και 16μπιτης πλατφόρμας) φιλοσοφία σχεδιασμού: τους πολλαπλούς διαύλους/επεξεργαστές. Ένα 8μπιτο με επεξεργαστή Z80 κι ένα 16μπιτο με 8088, περίπου στις ίδιες συχνότητες. Οι δύο επεξεργαστές μοιράζονταν κοινή μνήμη 64 ΚΒ. Η παράλληλη χρήση τους έμεινε μόνο σε θεωρητικό επίπεδο και όποτε λειτουργούσε ο ένας, ο άλλος αναλάμβανε τον έλεγχο περιφερειακών κυκλωμάτων και συσκευών. Το σύστημα μπορούσε να τρέξει CP/M και CP/M 86 καθώς και MS DOS. Δεν ήταν συμβατό με IBM-PC και μπορούσε να τρέξει μόνο τις αρχικές εκδόσεις γνωστών προγραμμάτων για MS DOS. Σε ένα επιπλέον mode, ο Rainbow 100 μπορούσε να λειτουργήσει και ως τερματικό VT-100.

Το Rainbow 100 ήταν ένα εξαιρετικό σύστημα που όμως έπεσε θύμα αρκετών συγκυριών και έληξε άδοξα μετά από μερικές δεκάδες χιλιάδες πωλήσεις. Κατ’ αρχήν η DEC δεν είχε σαφή προσανατολισμό για το προϊόν της. Θεωρητικά το προόριζε για την εισαγωγική αγορά, ως προσωπικό και επαγγελματικό υπολογιστή, χωρίς να έχει αυτοσκοπό να ανταγωνιστεί το IBM-PC ως πρότυπο. Άλλωστε ακόμη ήταν πολύ νωρίς για να διαφανεί η πραγματική επιτυχία του υπολογιστή της IBM. Το πρόβλημα είναι ότι η DEC δεν γνώριζε την μαζική αγορά και φάνηκε ανέτοιμη να προωθήσει και υποστηρίξει τον υπολογιστή της, ο οποίος ούτως ή άλλως ήταν ακριβός -με τιμή σχεδόν 3.000 δολάρια- για καταναλωτικό προϊόν. Οι πωλητές δεν είχαν καν το κίνητρο να τον προωθήσουν αφού ήταν «ευκολότερο να πουλήσεις ένα VAX, αντί για δέκα Rainbow». Σα να μην έφταναν όλα αυτά, τους πρώτους μήνες της κυκλοφορίας η DEC έκανε το λάθος να μην προβλέψει διαδικασία format δισκετών από το σύστημα και οι κάτοχοι του υπολογιστή ήταν αναγκασμένοι να αγοράζουν διαμορφωμένες δισκέτες της DEC και μόνο αυτές.

Hewlett Packard 150 1983 – 1986
••

HP 150

Ο HP 150 ήταν το πιο γνωστό μοντέλο της σειράς 100, με την οποία η Hewlett Packard πέρασε από τους ειδικούς και πανάκριβους desktop υπολογιστές για εργαστηριακή και ερευνητική χρήση, στους πιο μαζικούς προσωπικούς και επαγγελματικούς υπολογιστές. Οι καινοτομίες του HP 150 τον έφερναν πολύ ψηλά και κοντά στον Macintosh, αλλά ουδέποτε απέκτησε την αίγλη του υπολογιστή της Apple. Ο HP 150 ήταν ο πρώτος desktop υπολογιστής με οθόνη αφής (σ.σ. αν και το σύστημα βασιζόταν σε αναγνώριση κινησης από αισθητήρες υπερύθρων περιμετρικά της οθόνης). Τη λειτουργία αυτή εκμεταλλευόταν το περιβάλλον χρήσης PAM (Personal Application Manage) μέσω του οποίου γινόταν οι πλοήγηση στις βασικές λειτουργίες και εφαρμογές του συστήματος. Ήταν επίσης από τους πρώτους υπολογιστές με floppy disk drive των 3,5». Τέλος, χαρακτηριζόταν από κορυφαίο επίπεδο ολοκλήρωσης, ενσωματώνοντας και θερμικό εκτυπωτή. Βασιζόταν στην αρχιτεκτονική x86 και ενώ μπορούσε να τρέξει MS-DOS, δεν ήταν PC συμβατό, καθώς ακολουθούσε διαφορετικές επιλογές στο hardware. Οι προδιαγραφές του ωστόσο ήταν ανώτερες του IBM-PC (σ.σ. επεξεργαστής 8088 στα 8MHz) αν και τα γραφικά του ήταν μονόχρωμα.

Ο υπολογιστής της Hewlett Packard ενσωμάτωνε όλη την πλούσια τεχνογνωσία της εταιρείας στα desktop συστήματα, που αποκτήθηκε τη δεκαετία του ’70 και στις αρχές των 80s. Ο ειδικός Τύπος εκθείασε το ξεχωριστό αυτό μοντέλο και στις ΗΠΑ γνώρισε σχετική επιτυχία σε ειδικές κατηγορίες επαγγελματιών, όπως π.χ. οι λογιστές. Αλλά ποτέ δεν τα κατάφερε στην μαζική αγορά, που όμως δεν ήταν και η άμεση προτεραιότητα της HP. Με τον HP 150 ολοκληρώθηκαν οι «πειραματισμοί» της Hewlett Packard στους προσωπικούς υπολογιστές και από τα τέλη του 1985. μπήκε κι αυτή στον πόλεμο των PC συμβατών, εναντίον της IBM και της Compaq, με τη σειρά Vectra.

NEC PC-98 1982 – 2000
••••

NEC PC98

Μετά τον Macintosh το μακροβιότερο «αντί-IBM» σύστημα, κλείνοντας μία εικοσαετία σε παραγωγή. Oι PC-98 είχαν τη βασική σύνθεση ενός IBM-PC και μπορούσαν να τρέξουν κάποιο από το λογισμικό του, αλλά δεν ήταν συμβατά, καθώς διέθεταν σημαντικές διαφοροποιήσεις στο hardware. Οι διαφορές ξεκινούν τον δίαυλο, όπου η NEC υλοποίησε το δικό της 16μπιτο C-Bus, αντί του ISA των IBM-PC. Eπεκτείνονται στο BIOS, τη διαχείριση της μνήμης και τη διευθυνσιοδότηση των συσκευών εισόδου/εξόδου. Oι διαφοροποιήσεις αυτές ακολουθήθηκαν και στη δεύτερη γενιά 32μπιτων δίαυλων, όπου η NEC προτίμησε τα δικά της Η98 και NESA. Στον τομέα των γραφικών, αντίθετα με τη λογική της κάρτας στα IBM-PC, το κύκλωμα γραφικών στα πρώτα PC-98 ήταν ενσωματωμένο και με επιδόσεις ανώτερες της CGA. Στα νεότερα μοντέλα η NEC ακολούθησε το δικό της δρόμο στην προτυποποίηση των καρτών γραφικών, διαφορετικό των VESA/PCI των PC συμβατών.

Η περίπτωση του NEC PC-98 είναι μοναδική, καθώς υπήρξε ο μόνος υπολογιστής που τα έβαλε ευθέως με το πρότυπο IBM-PC και το νίκησε, έστω και σε τοπικό επίπεδο, έστω και για μία -όχι μικρή- περίοδο. Τα 16-18 εκατομμύρια των πωλήσεων σε ένα σύστημα που πρακτικά δεν βγήκε από τα σύνορα της Ιαπωνίας (πλην του APC III), μιλούν από μόνα τους. Κακά τα ψέματα, όμως. Η επιτυχία του PC της NEC οφείλεται εν πολλοίς στη μεγάλη γκάμα παιχνιδιών anime που κυκλοφόρησαν γι’ αυτόν. Μήπως όμως και τα «δυτικά» PC δεν επιβλήθηκαν όταν κατάφεραν να προσπεράσουν τον ανταγωνισμό και στα παιχνίδια;

SINCLAIR QL 1984 – 1986

Sinclair QL

Ο Sinclair QL υπήρξε ο πρώτος εμπορικός υπολογιστής, βασισμένος στο πανίσχυρο (για την εποχή) επεξεργαστή 68000 της Motorola, καθώς προηγήθηκε κατά δέκα ημέρες του Macintosh. Τα 128 ΚΒ της μνήμης του τον έφερναν δίπλα στα IBM-PC και Mac, ενώ στη βασική του έκδοση συνοδευόταν από δύο ιδιαίτερης μορφής αποθηκευτικά μέσα, σε μορφή μικροκασέτας, τα λεγόμενα ZX Microdrives. Mία φθηνή λύση, ώστε να διατηρηθεί το κόστος πολύ πιο χαμηλά από τον ανταγωνισμό, όπως άλλωστε και όλη η υπόλοιπη -φθηνή στην όψη και τα υλικά- κατασκευή. Παρά το μειωμένο όμως κόστος, ο QL παρουσίαζε ορισμένα πολύ ισχυρά χαρακτηριστικά, όπως το λειτουργικό σύστημα QDOS που προσέφερε ένα στοιχειώδες παραθυρικό περιβάλλον χρήσης και χαρακτηριστικά multitasking, και βέβαια το πλήρες πακέτο εφαρμογών γραφείου. Ισχυρότερος από τον IBM-PC και θεαματικά φθηνότερος από τον Macintosh, θεωρητικά ο QL είχε τα φόντα να τους ανταγωνιστεί σε επίπεδο προσωπικής και επαγγελματικής χρήσης. Στην πράξη όμως, όχι.

Για να είμαστε ρεαλιστές, ο QL ήταν εκ των προτέρων καταδικασμένος από τις λανθασμένες επιλογές του Σινκλέρ. Ένα όχι απλά φθηνό, αλλά φθηνιάρικο σύστημα, με βιαστικές κινήσεις στην κατασκευή και επιμονή σε πολύ ιδιόμορφα πρότυπα, όπως το microdrive, θα ήταν αδύνατο να συγκινήσει το κοινό όπου -θα έπρεπε να- απευθύνεται. Ο επαγγελματίας ζητεί ποιότητα, αξιοπιστία, υποστήριξη και ευελιξία. Ο QL δεν του παρείχε τίποτε από αυτά. Από την άλλη, ούτε τη μεγάλη βάση αγοραστών του Spectrum θα ήταν δυνατό να προσελκύσει. Γι’ αυτούς παρέμεινε ένα εξωτικό φρούτο για να το θαυμάζουν, αλλά όχι να το αγοράσουν. Τι να το κάνουν άλλωστε; Μήπως είχε παιχνίδια;

TANDY 2000 1983 – 1984

Tandy 2000

Η Tandy-RadioShack λάνσαρε τον 2000, το 1983, υποστηρίζοντας ότι είναι IBM-PC/XT συμβατός και μάλιστα πολύ ταχύτερος, αφού χρησιμοποιούσε τη νεότερη ως τότε έκδοση x86 επεξεργαστή, τον Intel 80186 και σε σχεδόν διπλάσια συχνότητα από ότι ο 8088 του IBM-PC. Στην πράξη όμως τα δύο συστήματα ήταν αρκετά διαφορετικά από πλευράς hardware. Είναι ενδεικτικό ότι ούτε το MS DOS έτρεχε απευθείας στον Tandy 2000, παρά μόνο σε τροποποιημένη έκδοση ειδικά γι’ αυτόν. H Tandy χρησιμοποιούσε επίσης διαφορετικό κύκλωμα γραφικών, γνωστό και ως TGA, ανώτερο της CGA, το οποίο εντούτοις κατάφερε να επιβάλλει μελλοντικά.

Ο Tandy 2000 ήταν ένας από τους λίγους προσωπικούς υπολογιστές που βασίστηκαν στον 80186 και, όπως όλοι οι υπόλοιποι, απέτυχε. Η ασυμβατότητα με τον IBM-PC ήταν ο βασικός λόγος. Όταν, με την έλευση του 80286 αμέσως μετά την κυκλοφορία του Tandy 2000, χάθηκε και το πλεονέκτημα της ταχύτητας σε σχέση με τον IBM-PC/XT, το σύστημα πολύ απλά δεν είχε λόγο ύπαρξης. Το στοκ της Tandy έμεινε αδιάθετο στα ράφια της αλυσίδας RadioShack και τελικά εκατοντάδες από αυτούς χρησιμοποιήθηκαν σαν τερματικά στο εσωτερικό δίκτυο της εταιρείας. Η Tandy όμως πήρε ένα πολύτιμο μάθημα και όχι μόνο μπόρεσε να παρακολουθήσει τις ανάγκες της αγοράς προσωπικών υπολογιστών, αλλά ακόμη και να κυριαρχήσει με τον Tandy 1000, ο οποίος την επόμενη χρονιά παρείχε συμβατότητα με το πρότυπο IBM-PC, ήταν ισχυρότερος (από το βασικό PC/XT) και πολύ φθηνότερος.

10. WANG PC 1983 – 1991

Wang PC

To Wang Professional Computer που κυκλοφόρησε δύο χρόνια αργότερα από τον IBM-PC ήταν ένα σύστημα βασισμένο επίσης στην αρχιτεκτονική x86, αλλά με τον ισχυρότερο και πλήρως 16μπιτο επεξεργαστή 8086. Αν και μπορούσε να τρέξει MS DOS, οι επιλογές στο hardware ήταν εντελώς διαφορετικές από εκείνες της IBM και ειδικά στον τομέα των γραφικών. Ο υπολογιστής της Wang κατασκευάστηκε με αυτοσκοπό τη δημιουργία εναλλακτικού προτύπου, διατηρώντας παράλληλα στο επίκεντρο την επεξεργασία κειμένου στην οποία ειδικευόταν η Wang από το παρελθόν.

Το Wang PC ήταν αποτέλεσμα της ξεροκεφαλιάς του Αν Γουανγκ. Ο κινέζικης καταγωγής ιδρυτής της Wang υπήρξε ευφυής και επιτυχημένος, αλλά το συγκεντρωτικό μοντέλο εξουσίας σε αυτήν την περιπτωση αποδείχτηκε αποτυχημένο. Η ιδέα ότι θα μπορούσε να τα βάλει με τον γίγαντα της IBM και να τον κερδίσει μέσα σε ένα χρόνο, δεν ήταν απλά αφελής. Ήταν αλαζονική. Η Wang πίστευε ότι μπορούσε να νικήσει την ΙΒΜ, απλά γιατί ήταν καλύτερη. Ακόμη κι όταν, το 1983, το IBM-PC είχε πλέον εδραιωθεί σε μεγάλο βαθμό. Έτσι, το Wang PC έπαθε ό,τι ακριβώς και όλοι όσοι δοκίμασαν να αξιοποιήσουν την αρχιτεκτονική x86 διαφορετικά από την IBM. Έχασε.

ΟΙ ΜΙΚΡΟΙ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΙ

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

AMSTRAD PCW 1985

Η απλή και ευφυής ιδέα του Άλαν Σούγκαρ ότι με ένα κλάσμα της τιμής ενός συμβατού, και με παρωχημένη τεχνολογία, ένας υπολογιστής προορισμένος αποκλειστικά για βασικές εργασίες γραφείου μπορεί να επιτύχει. Πράγματι, η σειρά PCW κατάφερε να «κλέψει» 13 εκατομμύρια πωλήσεις από τα PC στον επαγγελματικό χώρο και να κυριαρχήσει σε μία συγκεκριμένη αγορά για πάνω από μία δεκαετία.

APRICOT PC 1983

Με την τεχνογνωσία του Sirius 1 (βλ. παρακάτω) η βρετανική Apricot δοκίμασε την τύχη της στα μη συμβατά PC, βασισμένα στην αρχιτεκτονική x86, με αυτό το πολύ όμορφο σχεδιαστικά και αρκετά πρωτοποριακό μοντέλο. Ένας από τους πρώτους ευρωπαϊκούς υπολογιστές με FDD των 3,5» και με ισχυρές προδιαγραφές στον τομεά γραφικών ο Apricot PC ξεχωρίζει και για μία ακόμη λεπτομέρεια. Την μικρή LCD οθόνη ενσωματωμένη στο πληκτρολόγιο που μπορούσε να αξιοποιηθεί από το λογισμικό του υπολογιστή. Τόσο το PC όσο και το Xi (με σκληρό δίσκο) που το ακολούθησε ένα χρόνο αργότερα, παρουσίασαν μία περιορισμένη εμπορική επιτυχία στην ευρωπαϊκή αγορά.

ATARI ST 1985

Κυκλοφόρησε λίγο πριν την Amiga, στόχευε (και) στην αγορά των IBM-PC και διαφημιζόταν ως ο αντι-Macintosh του Τζακ Τράμιελ (Jackintosh). Έμεινε στη σκιά της πρώτης. Δεν μπόρεσε να διεισδύσει στην αγορά του δεύτερου. Έπεισε όμως ως ο Macintosh των οικιακών υπολογιστών. Με 2 εκατομμύρια πωλήσεις ο ST έγινε κι αυτός, όπως και η Amiga, ένας επιτυχημένος high-end home computer. Αξιοσημείωτο ότι κέρδισε σχεδόν όλη την κοινότητα σύνθεσης ηλεκτρονικής μουσικής, χάρη στην ύπαρξη MIDI ήδη από το πρώτο μοντέλο.

CASIO FP-6000 1984

Η πιο φιλόδοξη, εντυπωσιακή, δαπανηρή αλλά και αποτυχημένη προσπάθεια της Casio να διεισδύσει στην αγορά των προσωπικών υπολογιστών. Πανέμορφος σχεδιαστικά, εργονομικός, πλήρως 16μπιτος και πλούσια εξοπλισμένος, ο FP-6000 επιχείρησε -με καθυστέρηση πάνω από ένα χρόνο- να μπει με αξιώσεις στην αμερικάνικη και την ευρωπαϊκή αγορά. Τόσο η καθυστέρηση αυτή, όσο κυρίως ο τσουχτερός τιμοκατάλογος, με τιμές που έφταναν και τις 10.000 δολάρια, εκμηδένισαν κάθε πιθανότητα επιτυχίας.

FUJITSU MICRO 16 / FM16 1983

H Fujitsu μαζί με τη Sharp ήταν οι δύο ιαπωνικές εταιρείες που σημείωσαν από σχετική έως ικανοποιητική επιτυχία στην εξαγωγή τοπικών μοντέλων προσωπικών υπολογιστών στην αμερικάνικη και την ευρωπαϊκή αγορά. Δύο παρόμοιες συνθέσεις της Fujitsu ξεχωρίζουν, καθώς βασίζονταν στην ίδια λύση: την συνύπαρξη πολλαπλών επεξεργαστών/λειτουργικών συστημάτων στο ίδιο σύστημα. Ο μεν Micro 16 με την επιλογή καρτών με επεξεργαστές 8086/80286, MC68000 και Z8001, δίπλα στον στάνταρ Ζ80Α. Ο δε FM16 β, που σημείωσε και μικρή εξαγωγική επιτυχία, με τη συνύπαρξη Zilog Z80 – Intel 8086 και λειτουργικών συστημάτων CP/M (2.2 και 86) και MS DOS.

IBM PCjr 1983

Το μεγαλύτερο λάθος της IBM. Ο υπολογιστής που υποτίθεται ότι προοριζόταν σε ρόλο PC για το σπίτι που όμως τελικά δεν ήταν ούτε home computer, ούτε PC συμβατό. Στο φόβο της η IBM μη δημιουργήσει εσωτερικό ανταγωνισμό κατασκεύασε ένα σύστημα χαμηλής ποιότητας, με ένα σωρό ασυμβατότητες (μέχρι και για τα joystick), επιδόσεις χαμηλότερες και τιμή πολλαπλάσια των ανταγωνιστικών home computer. Ο ορισμός της κρίσης ταυτότητας.

NEC APC 1982

Ένα ξεχωριστό «all-in-one» (σ.σ. διαδεδομένος σχεδιασμός στους Ιάπωνες κατασκευαστές) επαγγελματικό σύστημα που κυκλοφόρησε σχεδόν παράλληλα με τον IBM-PC. O NEC APC διακρίθηκε για τις πολύ καλές επιδόσεις στα γραφικά, καθώς οι δύο συνολικά επεξεργαστές NEC µPD7720 (σ.σ. ο πρώτος Digital Signal Processor μαζικής παραγωγής) εξασφάλιζαν ταχύτατα -υψηλής ανάλυσης- έγχρωμα γραφικά και σύνθεση bitmap graphics με κείμενο στην ίδια οθόνη. Πολύ ανώτερες δυνατότητες εκείνων της CGA. Κάτι που του εξασφάλισε μία ιδιαίτερη παρουσία ως «graphics PC«.

NEXT CUBE 1988

Η ιδέα για τον πολύ φιλόδοξο -όπως οι περισσότερες ιδέες του Τζομπς- υπολογιστή της NeXT Computers, γεννήθηκε αμέσως μετά την αποχώρηση του Στιβ Τζομπς από την Apple. Σχεδόν μυθικής φήμης το Next Cube, η πραγματική του αξία υπήρξε αντιστρόφως ανάλογη των πωλήσεών του. Αν και είναι άδικο να συγκριθεί με τα IBM-PC συμβατά, καθώς αποτελούσε πρακτικά ένα ακριβό workstation, ο υπολογιστής της NeXT άφησε το δικό του στίγμα στην εξέλιξη της χρήσης των PC. Πέραν των άλλων, ο Next Cube υπήρξε και ο πρώτος web server στην ιστορία, καθώς σε αυτόν σχεδιάστηκε και δοκιμάστηκε το σύστημα λειτουργίας του Παγκόσμιου Ιστού.

TI PROFESSIONAL COMPUTER 1983

Μία από τις πολλές και αποτυχημένες προσπάθειες των κυριότερων ανταγωνιστών της IBM να ακολουθήσουν παρόμοιο αλλά διαφορετικό δρόμο στην κατασκευή ενός προσωπικού υπολογιστή που θα απευθυνόταν στην ίδια αγορά με εκείνη του IBM-PC. Το ότι το TI PC ήταν ισχυρότερο, ταχύτερο και με καλύτερα γραφικά μηχάνημα, δεν έφτανε για να καλύψει το μειονέκτημα ότι δεν ήταν συμβατό ούτε με το hardware ούτε με το software του υπολογιστή της IBM. Τόσο το desktop μοντέλο, όσο και ο φορητός που τον ακολούθησε, απέτυχαν στην αγορά.

VICTOR 9000 / SIRIUS 1 1982

O Τσακ Πεντλ, δημιουργός του Commodore PET και αυτού του πρώιμου εναλλακτικού PC δήλωνε πως με τον Victor 9000 στόχευε στην τρίτη θέση της αγοράς, πίσω από την IBM και την DEC. Το μέλλον τον διέψευσε και μετά από 20.000 μόλις πωλήσεις, η εταιρεία του κήρυξε πτώχευση. Όμως, ο ισχυρότερος, εργονομικότερος και φθηνότερος του IBM-PC, Victor 9000, κατάφερε, με το λογότυπο της ACT (Apricot), ως Sirius 1, να σκαρφαλώσει στην κορυφή των πωλήσεων των 16μπιτων προσωπικών υπολογιστών σε Μεγάλη Βρετανία και Γερμανία. Κάτι που οφείλεται στην καθυστερημένη εξαγωγή του IBM-PC στην ευρωπαϊκή αγορά,