Creative (sound-blaster-roar)

01/ 07/ 1981 | Creative Labs

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 01 Ιουλίου 1981, ιδρύεται στη Σιγκαπούρη η Creative Labs. Η εταιρεία που ξεκίνησε από ένα κατάστημα ηλεκτρονικών που κατασκεύαζε και κάρτες για Apple II και πολύ γρήγορα έγινε κυρίαρχος στον ψηφιακό ήχο των προσωπικών υπολογιστών, μέσω της κάρτας-πρότυπο Sound Blaster.

Σήμερα η Creative Technologies (πλεον) είναι μία πολυεθνική επιχείρηση, με έδρα τη Σιγκαπούρη, 800 εργαζόμενους και κύκλο εργασιών 230 εκατ. δολαρίων. Παραμένει παραδοσιακά κατασκευάστρια καρτών ήχου, αλλά και media players, ηχείων, πληκτρολογίων, οπτικών mouse και webcams. Για κάποια χρόνια κατασκεύαζε κάρτες γραφικών και CD/DVD ROM drives, αλλά εγκατέλειψε τις αγορές αυτές, όπου και εμφάνισε μεγάλο παθητικό.

Προφανώς η κεντρική ιστορία της Creative Labs είναι συνδεδεμένη με την εξέλιξη της οικογένειας Sound Blaster, αλλά και κάποιες νομικές περιπέτειες κρίσιμης σημασίας.

GameBlaster: Η κάρτα με την οποία μπήκε η Creative το 1988 στην αμερικάνικη αγορά. Αντίγραφο της Creative Music System δεν κατάφερε να ανταγωνιστεί την Adlib.
GameBlaster: Η κάρτα με την οποία μπήκε η Creative το 1988 στην αμερικάνικη αγορά. Αντίγραφο της Creative Music System δεν κατάφερε να ανταγωνιστεί την Adlib.

Η είσοδος της Creative στις ΗΠΑ, έγινε το 1988 μέσω του δικτύου καταστημάτων RadioShack. Η ταϊβανέζικη εταιρεία διέθετε ήδη μία κάρτα ήχου 12 καναλιών στέρεο (με δύο τσιπάκια Philips SA1099, όπως εκείνο του SAM Coupé). Η Creative Music System (C/MS) λανσαρίστηκε στις ΗΠΑ ως Game Blaster για να αντιμετωπίσει την Adlib, αλλά δεν τα κατάφερε. Η Creative άλλαξε αμέσως τη στρατηγική της και αντί να προσπαθήσει και πάλι να επιβάλει διαφορετικό (μη συμβατό με την Adlib) πρότυπο ήχου στα PC, πήρε το βασικό ολοκληρωμένο (Yamaha OPL2) της Adlib και το πρόσθεσε στην δική της κάρτα C/MS. Έτσι δημιουργήθηκε το 1989 η πρώτη Sound Blaster που θα κατακτήσει την αγορά τα επόμενα χρόνια.

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ SOUND BLASTER

  • Sound Blaster (1989): Υπήρξε εξέλιξη της C/MS με προσθήκη του chip Yamaha YM3812 (OPL2) από την Adlib. Έτσι διατηρούσε συμβατότητα με την Adlib, διαθέτοντας επιπλέον δυνατότητα ηχογράφησης. Με επιθετικό μάρκετινγκ καταφέρνει να αποτελέσει το πρότυπο ήχου για τα PC και να οδηγήσει την Adlib στην πτώχευση το 1992.
  • Sound Blaster Pro (1991): Πλήρως ανασχεδιασμένη Sound Blaster, με το ίδιο τσιπάκι OPL2, αλλά πλέον στέρεο. Ήταν η πρώτη κάρτα ήχου με CD-ROM interface. Στην έκδοση Pro2 τοποθετήθηκε το Yamaha YM262 (OPL3) chip με 18 κανάλια, αντί 9 του OPL2.
  • Sound Blaster 16 (1993): Με το νέο τσιπάκι OPL3 και δυνατότητα 16μπιτης δειγματοληψίας (επίπεδο ποιότητας CD). Διέθετε υποδοχή για θυγατρική κάρτα MIDI. Η πρώτη που διατέθηκε και σε έκδοση για θύρα PCI.
  • Sound Blaster AWE (1994): Ίδια με την SB16, αλλά με επιπλέον κύκλωμα σύνθεσης MIDI, γνωστό και ως E-mu. Περιλάμβανε το ολοκληρωμένο κύκλωμα EMU8000 για τη σύνθεση και τα εφέ, τσιπάκι ROM με samples και μνήμη RAM από 512ΚΒ και δυνατότητα επέκτασης έως και τα 28ΜΒ.
  • Sound Blaster Live! (1998): Με το νέο επεξεργαστή EMU10K1, ο οποίος ενσωμάτωνε κύκλωμα σύνθεσης MIDI 64 φωνών και κύκλωμα ψηφιακής επεξεργασίας σήματος (DSP) για εφαρμογή ψηφιακών εφέ σε πραγματικό χρόνο. Πλέον δεν τοποθετούνταν μνήμη RAM στην κάρτα, αλλά αξιοποιούσε τη μνήμη του συστήματος. Ο αριθμός των καναλιών ανέρχεται στα 32.
  • Sound Blaster Audigy (2001): Με την εξελιγμένη έκδοση του επεξεργαστή EMU10K2, η Audigy υποστηρίζει σύστημα περιβαλλοντικού (surround) ήχου 5.1. Στη δεύτερη γενιά Audigy, το 2002, διπλασιάστηκαν τα κανάλια στα 64, ενώ η δειγματοληψία ανέβηξε στα 24 bits. Υποστήριζε ήχο surround 6.1 και 7.1.
  • Sound Blaster X-Fi (2005): Ο εντελώς νέος επεξεργαστής EMU20K1 είναι έως και 24 φορές ταχύτερος από τον προκάτοχό του στην Audigy, ενώ ο ήχος είναι πλέον 128κάναλος. Η δειγματοληψία παρέμεινε στα 24 bits, αλλά οι επιδόσεις της στη μίξη ήχου και την προσθήκη εφέ ήταν τέτοιες που κατέστησαν την X-Fi ιδανική για μουσική παραγωγή (βασικού επιπέδου).

Το πιο πρόσφατο ολοκληρωμένο της Creative στον ψηφιακό ήχο είναι το SoundCore 3D, ανακοινώθηκε το 2011. Ενσωματώνει όλα τα κυκλώματα της κάρτας σε έναν πολυπύρηνο επεξεργαστή αρχιτεκτονικής RISC.

Το interface του Zen αποτελεί πρότυπο για τα σύγχρονα φορητά MP3 players. Ακόμη και η Apple για το ipod πλήρωσε δικαιώματα στην Creative.
Το interface του Zen αποτελεί πρότυπο για τα σύγχρονα φορητά MP3 players. Ακόμη και η Apple για το ipod πλήρωσε δικαιώματα στην Creative.

Πέρα από τη Sound Blaster, η Creative υπήρξε κατασκευάστρια εταιρεία γνωστών και επιτυχημένων φορητών media players και συγκεκριμένα των NOMAD (1999), MuVo (2003) και Zen (2004). Το interface του Zen είναι πατενταρισμένο και αποτελεί το πρότυπο πλοήγησης και διαχείρισης των περισσότερων σύγχρονων portable media players.

Οι τακτικές της Creative Labs ήταν πάντα επιθετικές σε όλα τα επίπεδα. Για παράδειγμα υποστήριζε ψευδώς ότι η πρώτη Sound Blaster ήταν στέρεο, κάτι που ίσχυε μόνο για το κύκλωμα της C/MS που όμως δεν ήταν συμβατό με την Adlib. Όταν ισχυροποιήθηκε αντιμετώπισε τον ανταγωνισμό με νομικό πόλεμο. Έτσι οδήγησε την Aureal στην πτώχευση το 1999, παρόλο που κέρδισε όλες τις υποθέσεις παραβίασης πνευματικών δικαιωμάτων για τις οποίες την κατηγόρησε η Creative. Τελικά η Aureal δεν άντεξε το οικονομικό κόστος του δικαστικού αγώνα.