ILLIAC I

22/ 09/ 1952 | ILLIAC I

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 22 Σεπτεμβρίου 1952, μπαίνει σε λειτουργία ο πρώτος υπολογιστής που κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου σε πανεπιστημιακό ίδρυμα και ήταν προορισμένος αποκλειστικά για ακαδημαϊκή χρήση: Ο Illinois Automatic Computer ή ILLIAC I στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόις.

Ο ILLIAC ήταν ο δεύτερος υπολογιστής που σχεδιάστηκε στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόις, αμέσως μετά τον ORDVAC, ο οποίος όμως προοριζόταν για στρατιωτική χρήση. Και οι δύο υπολογιστές βασίστηκαν στην ίδια αρχική μελέτη από το IAS (Institute of Advanced Studies) του Πρίνστον, για την περιγραφή του μοντέλου του EDVAC από τον μαθηματικό Τζον Φον Νόιμαν. Αξίζει να σημειωθεί ότι το Πανεπιστήμιο του Ιλινόις πρόλαβε στην ολοκλήρωση του ILLIAC τον JOHNNIAC του Πρίνστον, ο οποίος υλοποιούσε επίσης την Αρχιτεκτονική Φον Νόιμαν.

Ευθύς εξαρχής ο ILLIAC I προοριζόταν για εσωτερική, ακαδημαϊκή, χρήση στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόις. Ήταν ένας υπολογιστής αρκετά απλός κατασκευαστικά για τα δεδομένα της εποχής, αλλά ταυτόχρονα από τους πλέον ισχυρούς και με εξαιρετική επάρκεια μνήμης (64 KB). Αποτελούνταν από 2.800 λυχνίες και ζύγιζε πέντε τόνους. Το μήκος της λέξης ήταν 40 bits και ως δευτερεύουσα μνήμη χρησιμοποιούσε τύπου τυμπάνου μεγέθους 12.800 λέξεων.  Ο προγραμματισμός του γινόταν απευθείας σε γλώσσα μηχανής (με διάτρητες κάρτες) και μάλιστα με αρκετά πρωτόγονη διαδικασία. Για παράδειγμα, δεν υπήρχε καν δυνατότητα ορισμού μεταβλητών.

Ο ILLIAC II που διαδέχτηκε τον αρχικό ILLIAC το 1962, ήταν κατασκευασμένος από τρανζίστορ. Στη φωτογραφία (από το Μουσείο Ιστορίας των Υπολογιστών) το κύκλωμα ενός καταχωρητή των 42 bits.
Ο ILLIAC II που διαδέχτηκε τον αρχικό ILLIAC το 1962, ήταν κατασκευασμένος από τρανζίστορ. Στη φωτογραφία (από το Μουσείο Ιστορίας των Υπολογιστών στην Καλιφόρνια) το κύκλωμα ενός καταχωρητή των 42 bits.

Προφανώς ο προγραμματισμός του ήταν επίπονος και αργός. Ο υπολογιστής έπρεπε να διαμοιράζεται στους φοιτητές του πανεπιστημίου και διέθετε μόλις πέντε εισόδους για διάτρητες κάρτες. Αυτό σήμαινε ότι ο κάθε φοιτητής είχε γύρω στο ένα πεντάλεπτο για να εισάγει το πρόγραμμα και ένα ακόμη πεντάλεπτο για να πάρει τα αποτελέσματα, το πρωί και το απόγευμα αντίστοιχα. Αν υπήρχε πρόβλημα, ο έλεγχος γινόταν στο χαρτί (σ.σ. τυπώνονταν όλες οι ενδείξεις της μνήμης) με το μάτι, και η διαδικασία επαναλαμβανόταν.

Ο πρώτος ILLIAC μπήκε σε λειτουργία το Σεπτέμβριο του 1952, αλλά για τους πρώτους μήνες λειτουργούσε μόλις 8 ώρες την ημέρα. Παρέμεινε ενεργός για δέκα χρόνια, έως το 1962, οπότε αντικαταστάθηκε από τον ILLIAC II. Έναν πολύ πιο μοντέρνο υπολογιστή, του οποίου η κατασκευή ξεκίνησε το 1958 και αποτελούνταν από τρανζίστορ. Ο ILLIAC II ήταν κι αυτός από τους κορυφαίους στην εποχή του, με ισχύ ως και 100 φορές μεγαλύτερη από άλλους πανεπιστημιακούς υπολογιστές. Η οικογένεια ILLIAC εξελίσσεται ως και την πρώτη δεκαετία του 2000, και σε αυτήν ανήκει ένας από τους πρώτους υπερυπολογιστές με πολλαπλούς (256) επεξεργαστές σε παράλληλη λειτουργία: Ο ILLIAC IV του 1971.

ΑΥΤΟ ΤΟ ΗΞΕΡΕΣ;

icons-question-NEWΟ ILLIAC I συνδέεται ιστορικά με την μουσική σύνθεση σε υπολογιστές. Το 1955 ο μουσικοσυνθέτης Lejaren Hiller χρησιμοποίησε τον υπολογιστή για να συνθέσει την «σουίτα του ILLIAC». Ενα από τα πρώτα μουσικά κομμάτια που γράφτηκαν με τη βοήθεια υπολογιστή. Ο Χίλλερ χρησιμοποίησε τον ILLIAC και για την επεξεργασία μουσικών κομματιών, τα οποία συνέθετε με τη χρήση της ειδικευμένης γραφομηχανής «Musicwriter». Πάνω στον ILLIAC ολοκλήρωσε την έρευνά του για τη σύνθεση μουσικής σε υπολογιστές, οδηγώντας στην εξέλιξη της εφαρμογής MUSICOMP στις αρχές της δεκαετίας του ’70.